Allemaal Anteaan #9: Dries

Je werkt bij Antea Group tegelijk mee aan projecten binnen Infrastructuur en Environment. Hoe ziet zo’n werkweek er voor jou uit?

Hoewel mijn rol officieel 50/50 verdeeld is, fluctueert dat in de praktijk. Het hangt af van wat er op tafel ligt en vraagt natuurlijk wel wat afstemming. Ik probeer mijn taken goed te structureren en ga regelmatig in gesprek met projectmanagers. Als het langs één kant drukker is, kan ik dat aangeven en houden collega’s aan de andere kant daar rekening mee.

Wat maakt het volgens jou een meerwaarde dat je niet in één discipline of team zit?

Ik zit constant in een situatie waarin ik maximaal aan het bijleren ben. Je staat altijd met één voet in iets dat je al kent, en met de andere in iets dat helemaal nieuw is. Daardoor kan je snel schakelen, maar blijf je ook uitgedaagd.

In het begin leken Infrastructuur en Environment twee totaal verschillende werelden, maar ondertussen zie ik steeds meer verbindingen. Ik zit eigenlijk een beetje tussen beide. Voor mij persoonlijk is dat vooral een meerwaarde omdat ik niet moet kiezen. Maar ook naar klanten toe is dat interessant, omdat er steeds meer vraag is naar profielen die over verschillende domeinen heen kunnen werken.

Je werkt mee aan PFAS-dossiers, een thema dat sterk leeft in onze samenleving. Hoe ervaar je dat?

Bij mijn start werd er al eens lachend gezegd: “Ah, jij komt PFAS oplossen” (lacht). Je hoort wel vaak die zucht in meetings. Iedereen heeft er al van gehoord, en bijna iedereen krijgt ermee te maken.

Wat mij vooral is opgevallen, is hoe belangrijk kennisbeheer rond PFAS is. Er wordt al veel blootgelegd, bijvoorbeeld over het juridisch kader. Dat is dan top-down, maar tegelijk wordt er heel praktisch ook steeds meer gekeken naar wat effectief werkt qua zuivering. Wat is technisch haalbaar, maar ook: wat kunnen mensen zelf aan, qua perceptie? We werken daarvoor ook samen met collega’s uit Nederland. Daar begint het PFAS‑verhaal nu pas echt te leven. De volgende stap is vooral zorgen dat alle kennis die er is goed wordt vastgelegd en gedeeld. Want als je daar niet actief mee bezig bent, verdwijnt die kennis gewoon.

Wat motiveert jou in de projecten waar je vandaag aan meewerkt?

Voor mij draait het vooral om bijleren en ontdekken. Ik kom graag in situaties waarin ik nog niet alle kennis heb, want daar leer ik het meest van bij. Dat hoeft niet altijd in de details te zitten: gewoon in een context terechtkomen die nieuw is, maakt al een groot verschil. Antea Group ondersteunt dat volledig. In deze sector verandert er ook zoveel dat je eigenlijk niet anders kan dan blijven evolueren.

Wat zou je zeggen tegen iemand die inhoudelijk sterk wil werken, maar niet in één hokje wil terechtkomen?

Ik heb mezelf die vraag ook gesteld: ga ik breed of word ik expert in één niche? Wat voor mij geweldig is, is dat je hier die keuze niet meteen moet maken. Je kan verschillende richtingen verkennen zonder dat het inefficiënt wordt. Dat zorgt ervoor dat het werk afwisselend blijft en dat je niet vastroest.

Daarnaast word je ook aangemoedigd om mee na te denken over nieuwe ideeën, zoals bijvoorbeeld bij ons innovatieplatform. Daarbij wordt er binnen onze organisatie ruimte voorzien om voorstellen van collega’s echt concreet uit te werken. Daar wil ik graag in de toekomst ook mijn steentje aan bijdragen.

Wat maakt Antea Group anders dan je vooraf had verwacht?

Op voorhand dacht ik dat het misschien meer gestandaardiseerd zou zijn, zoals dikwijls het geval is bij grote organisaties. In de praktijk merk ik gelukkig dat er veel vrijheid is en dat het echt makkelijk is om contact te leggen met collega’s. Wat voor mij ook opvalt, is de openheid. Ik heb al meerdere gesprekken gehad met mijn leidinggevenden waarin ik heel eerlijk kon bespreken wat ik wil en hoe ik mijn traject zie. Samen bekijken we welke richting ik uit kan gaan.

Als je één van de waarden moet kiezen die het best bij jou past, welke is dat?

Verbinding, zowel binnen het bedrijf als daarbuiten. Ik geloof er sterk in dat je mensen nodig hebt om dingen te bereiken. Veel gebeurt niet in vergaderzalen, maar aan het koffieapparaat. Die kleine momenten maken vaak het verschil. Dat zorgt er ook voor dat menselijkheid steeds de rode draad blijft, zelfs binnen een bredere beleidsvisie. Uiteindelijk draait een organisatie om mensen, en zonder verbinding werkt dat niet.